8. Bij een 2e bezoek en vervolgens meerdere, werd je langzaam ontkleed, ging de deur op slot ...

Ik verbleef in de schooljaren 1964/1968 als leerling op Huize Don Rua, Emmerikseweg 13 te 's-Heerenberg. Ik had daar zowel een interne als externe opleiding voor de middelbare school. Het uiteindelijke levensdoel was een opleiding te volgen om priester te worden. Een levenswens die al op zeer jonge leeftijd, 7 jaar, was genomen. Alles in het leven zou hiervoor moeten wijken, er was maar een doel.
 
In het begin van het 2e schooljaar 1965/1966 was Pater G. overgeplaatst van een ander Salesiaans internaat in Nederland naar Huize Don Rua, met de functie katecheet. Een belangrijke functie binnen de leiding van dit internaat. Zijn taak was zorg te dragen voor het levenswelzijn van de leerlingen, ca. 140/150 gemiddeld per schooljaar. Het was een Pater met uitstraling, goed kon verwoorden en aandacht had voor het leven, maar ook eventuele zorgen van de leerlingen. Hij was aimabel en toegankelijk.
 
Na een aantal maanden van dit nieuwe schooljaar en kennismaking met Oud Pater G. ontstond er een band tussen hem en mij, gebaseerd op eenvoudige dagelijkse gesprekken/ontmoetingen. Geen band op basis van problemen of gezochte ondersteuning.
Deze pater toonde belangstelling in mij die ik alleen kon verklaren als "Hij vind mij aardig"en je voelde je gevleid als meerderen, zoals oversten en leraren je aandacht gaven of een blijk van waardering uitspraken.
 
Niets vermoedend mocht ik op zijn kamer komen van de Patersgang. Een gang als verbinding van 2 vleugels van dit enorme gebouw, waarin wij leefden en studeerden. De Patersgang was normaliter niet toegankelijk voor leerlingen, een gang waarin een aantal ca. 12 kamers uitsluitend voor Paters waren, met uitzondering als je er moest zijn voor de schoonmaak of afgeven van extra huiswerk. Toegang krijgen met het doel een Pater te moeten spreken was alleen toegestaan door desbetreffende Pater.
Zo was het ook met de uitnodiging van G. om op zijn kamer te komen.
Bij een bezoek in zijn kamer, aan de voorvleugel, er zouden nog diversen volgen, kreeg je een plaats staande, half hangend op de cv, achter zijn bureau. Hij begon je na een kort geanimeerd gesprek , lichamelijk te benaderen, en als er geen afwering werd gegeven begon het handtastelijker te worden en bracht hij zijn lichaam tegen je aan.
Hij vroeg niets , maar praatte alleen maar vleiend tegen je, je wist geen antwoord te formuleren.
 
Bij een 2e bezoek en vervolgens meerdere werd je langzaam ontkleed, ging de deur op slot, en werd zijn opklapbed, met de bruine sombere deken, naar beneden gehaald.
Vervolgens moest je naast hem op bed komen liggen en werden er seksuele handelingen verricht, tot er voor hem een "happy"-end kwam.
 
In de regel, als je weer was aangekleed of de volgende dag, maakte hij zijn excuses en wij moesten dit maar gauw vergeten. Het zou niet meer voorkomen. Nou dat heb ik dan anderhalf jaar, met tussenposes, ervaren wat zijn woorden voor  waarde hadden.
 
Eens heeft hij ook geprobeerd, het was op een zaterdagavond, tot handelingen te komen tijdens een autoritje met nog een andere medestudent erbij. Tijdens een avond boswandeling in Montferland, nabij 's-Heerenberg,  trachtte hij ons aan te raken en met seksuele opmerkingen, te verleiden. Ik wilde absoluut niet dat de andere medestudent iets zou bemerken wat zich al eerder met mij had afgespeeld, dus vluchtte ik weg.
Zelfs in de zomervakantie van 1966 probeerde hij bij mijn ouders thuis nog contact te leggen voor een afspraak. Ik wilde niet thuis zijn als hij belde. 

In de loop van 1967 ontstond er enige rumoer in Huize Don Rua. Pater Provinciaal ,Q. Muth, reeds overleden, en een aantal anderen, niet behorende tot de vaste bewoners van ons internaat, waren er een paar dagen, en er was op alle fronten druk overleg.
Op een van deze avonden, werd ik door Pater Directeur P. vanuit de slaapzaal apart geroepen, en ondervraagd. Dit ging over bezoekjes aan Pater G. op zijn  kamer. Waarom kwam ik daar, waar ging het over en gebeurde er nog iets meer.
Uiteindelijk, kwam door mijn terughoudendheid de brandende vraag, of er seksuele handelingen waren verricht. Ik schaamde mij diep, maar begreep dat ontkennen niets zou helpen. Gaf dus toe en voelde mij gekwetst dat Pater G. dit blijkbaar aan de directeur had verteld.
 
De volgende dag moest ik na schooltijd wederom mij melden bij de directeur en deze wilde en detail alles weten. Het gaf mij geen goed gevoel en was hierdoor enige tijd ontdaan. Een oordeel werd niet uitgesproken, geen schuldverklaring en zodoende levend in onzekerheid. Naderhand is hierover nooit meer geïnformeerd of gesproken.
Kort na deze "dagen" is Pater G. overgeplaatst naar een Zusterklooster in Babberich. Blijkbaar is hij later uitgetreden en gehuwd. In het voorjaar 2010 na de publieke meldingen over het seksueel misbruik in Huize Don Rua is oudpater G. in het tv programma Netwerk geweest.  Ik was vooraf hierover geïnformeerd en wist dus deze uitzending niet te missen. Hij was niet publiekelijk in beeld gebracht, slechts een vervormde stem en zijn handen. Bij het zien van zijn behaarde handen was direct herkenning en kwamen alle beelden van toen in een flits aan mij voorbij. Ik besefte toen pas door mijn emoties wat al die jaren in mijzelf was blijven vastzitten.
 
Na mijn vertrek vanuit Huize Don Rua in de zomer van 1968 heb ik er, met uitzondering van  een goede vriend  en ook oud-leerling van dit internaat, met niemand gesproken over hetgeen zich met Oud Pater G. heeft afgespeeld. Er is geen enkele reden van trots, meer van verbazing en afschuw. Dit waren, alsmede de andere 3 meldingen die ik hierbij doe, misstanden waaraan je niet herinnerd wilde worden. Naar allen in mijn verdere leven heb ik slechts positieve verhalen verteld, en die waren er ook. Het was voor mij toch een prachtige tijd, te leven in een communiteit met een gezamenlijk doel voor ogen. Voor mij was dit priester worden en niets anders. Door de ontwikkelingen binnen de RK Kerk werd de toekomst toch wat minder zeker en stabiel. Priesters traden uit, leerlingen verliet de seminaries en leken gingen minder trouw naar de kerk. Het kerkelijk bestuur, met name vanuit Rome, bleek geen instituut meer te zijn, waaraan zekerheid en steun te ontlenen ging ontbreken. Aan onzekerheid begin ik nooit, dus was het enige besluit helaas stoppen met deze doelstelling en studie. Ondanks pogingen van de leiding bleef ik bij mijn besluit.
 
De gevolgen:
 
Welke gevolgen het seksueel misbruik in mijn pubertijd hebben gehad is moeilijk te traceren. Deze zijn er zeker geweest, zoals het niet kunnen accepteren van macht over mij door anderen. Altijd op je hoede zijn, strategische houding aannemen. Volgens anderen allemaal het gevolg van een verkeerde ontwikkeling tijdens je puber jaren.
Mogelijk is het stelselmatige seksueel misbruik hier de boosdoener. Nu, op latere leeftijd, inmiddels 59 jaar, komen deze herinneringen in beeld en worden zij als negatief ervaren.
Zeker als je vader hebt mogen worden van 2 kinderen.

F.V.

Over de content van deze website wordt niet gecorrespondeerd.
Het zonder schriftelijke toestemming / aantoonbare bevestiging citeren uit, of herpubliceren van ongeacht welke content van deze website dan ook, is niet toegestaan.
Aanvragen hiertoe kunt u indienen: info@jongensvandonrua.nl